Woorden lijken soms maar gewoon woorden. Totdat ze blijven hangen. Of pijn doen. Of je juist verder helpen. En dan ineens hebben ze meer kracht dan je dacht. De druk van het schrijven van een column Het lijkt me wel wat hoor, als je iedere dag of iedere week een column moet schrijven en daar dan megadruk van ervaart en met kracht op zoek moet naar woorden. Ik heb de luxe dat er geen enkele tijdsdruk op mijn columns zit. Mij krijg je niet gek, van een writer’s block krijg ik geen stress. Ik...

Afgelopen week had ik een afspraak met Esther, een nichtje van Joyce. We hadden afgesproken op haar werk. Ze werkt aan de Hogeschool, een bruisende omgeving met volop studenten. We hebben beide een groot hart voor jongeren en een passie voor het coachvak en alles wat daarmee te maken heeft, dus we hadden meer dan genoeg te bespreken. Voor mij was het extra bijzonder en waardevol om zo weer een klein stukje van Joyce te zien en herkennen. Vergelijken met anderen Het gesprek ging alle kanten...

Op het terras Ik zit met een van mijn (jaar)clubgenootjes op het terras van Café Carel in Utrecht. Heaters aan, warmtekussens op de stoelen, mensen die voorbijlopen. Het is één van onze favoriete plekken, er is van alles te zien en er gebeurt altijd wel iets. We noemen het onze “Break in de week.” Voor ons zitten twee, leuke, jonge meiden. Ze draaien zich af en toe om, kijken onze kant op, zeggen iets en beginnen dan weer te lachen. We kijken elkaar aan. Eerst denken we nog: ze lachen vast...