Hoe ziet jouw Bus eruit?

Afgelopen week had ik een afspraak met Esther, een nichtje van Joyce.

We hadden afgesproken op haar werk.

Ze werkt aan de Hogeschool, een bruisende omgeving met volop studenten. 

We hebben beide een groot hart voor jongeren en een passie voor het coachvak en alles wat daarmee te maken heeft, dus we hadden meer dan genoeg te bespreken.

Voor mij was het extra bijzonder en waardevol om zo weer een klein stukje van Joyce te zien en herkennen.

Vergelijken met anderen

Het gesprek ging alle kanten op. Haha we hebben beide een hoofd vol leuke ideeën en het was heerlijk om zo samen te brainstormen over allerlei dingen.

Ze vroeg me over mijn coachwerk en ik vertelde haar waar studenten tegenaan lopen tegenwoordig.

Wat ik veel hoor is dat studenten de lat hoog hebben liggen. 

Dit komt gedeeltelijk door het kijken naar levens van andere mensen.

De huidige tijd “dwingt” bijna te vergelijken met anderen. 

Je ontkomt er simpelweg niet aan als je op social media zit.

Ook al weten we allemaal dat een groot deel van de levens die we daar zien niet geheel gebaseerd zijn op de realiteit, toch doet het iets met je brein als je al die “perfecte” levens ziet.

Ook hoor ik dat ze het idee hebben dat ze het voor iedereen goed moeten doen, dat ze door iedereen aardig gevonden willen worden en erbij willen horen.

Het leven als een bus zien

Ik geef vaak de metafoor van een bus. Als je leven een bus is, zorg dan in ieder geval dat je zelf aan het stuur zit.

Alleen op die plek kun je de koers en de richting bepalen, zien waar je heengaat en of dit je bevalt.

Als je een beetje op de achterbank ligt te chillen heb je geen enkele invloed op je bestemming en volg je slechts wat de mensen voorin voor je bedenken.

Dus kom van die achterbank, kruip op de chauffeurszetel en pak de regie.

Dan is het goed om eens te bedenken, wie wil ik in mijn bus, in mijn leven, in mijn hart hebben.

Welke mensen zijn echt belangrijk voor je.

Soms proberen we krampachtig vriendschappen in stand te houden omdat ze al zolang bestaan of geven we onze tijd en energie aan mensen die ons alleen maar energie kosten.

Dus mensen vul je bus zoveel mogelijk met “bruistabletten” met mensen die het beste met je voor hebben, die je de wereld gunnen en die je blijdschap en energie geven.

Laat de mensen die afgunst hebben, je leeg trekken, je liefde en vriendschap niet beantwoorden, zoveel mogelijk bij de bushalte staan.

Het gaat hierbij meer om kwaliteit, dan om kwantiteit.

Dit alleen al bedenken kan zoveel rust en ruimte geven en ontspanning geven.

Ik zie het zo vaak gebeuren als mensen naast me lopen tijdens een coachsessie, het lijkt wel of ze een last loslaten, of ze ter plekke lichter worden.

En nog iets dat ik veel hoor. Jongeren en studenten hebben vaak het idee dat de keus die ze nu maken voor de rest van hun leven is.

Ik zeg dan ontspan! De wereld ligt aan je voeten, je kunt altijd nog het roer omgooien, als je voelt dat je iets hebt gestudeerd, of doet wat (totaal) niet bij je past.

Zo ben ik zelf jurist, op papier zeg ik er altijd bij, want het heeft nooit mijn hart gehad, ik heb er nooit enige passie voor gevoeld.

Uit je comfortzone stappen

Toen ik mijn coachopleiding ging doen merkte ik al snel dat ik op de goede weg zat.

Ik vind alle trainingen en opleidingen die ik nadien heb gedaan interessant en ik vind het nog steeds leuk om me verder te ontwikkelen en nieuwe dingen te ontdekken en uit te proberen.

Daarbij merk ik dat dingen buiten je comfortzone uitproberen ook echt leuk is en weer nieuwe energie geeft.

Ik daag de mensen die ik coach ook vaak uit om uit hun comfortzone te stappen en het is mooi te zien en horen dat dit vaak beloond wordt en mooie dingen oplevert. (Zie bijvoorbeeld mijn column https://www.getjoycoaching.nl/post/neem-eens-letterlijk-een-andere-route)

Als je niet goed weet wat je wil doen is het net als met GoogleMaps een kwestie van gewoon maar in beweging komen en stappen zetten, dan weet je of je de goede kant op gaat.

Je kunt altijd bijsturen of een nieuwe afslag nemen als je denkt dit is het toch niet helemaal, maar met stilstaan gebeurt er in ieder geval sowieso niets.

Als je in de boot blijft zitten zul je nooit weten of je kunt zwemmen.

Al pratende met het nichtje van Joyce ontstond het idee samen een podcast op te gaan nemen.

Voor ons allebei behoorlijk buiten onze comfortzone en iets dat we nog nooit gedaan hebben.

We gaan het allebei even laten bezinken, binnenkort hebben we weer een nieuwe afspraak staan.

Het zaadje is in ieder geval geplant. 

Hoe zit het eigenlijk met jouw bus? Zit jij achter het stuur? Wie zijn jouw passagiers?

Kortom hoe ziet jouw bus eruit?