Zitten jullie ons nou gewoon uit te lachen?

Op het terras

Ik zit met een van mijn (jaar)clubgenootjes op het terras van Café Carel in Utrecht.

Heaters aan, warmtekussens op de stoelen, mensen die voorbijlopen.

Het is één van onze favoriete plekken, er is van alles te zien en er gebeurt altijd wel iets.

We noemen het onze “Break in de week.”

Voor ons zitten twee, leuke, jonge meiden. Ze draaien zich af en toe om, kijken onze kant op, zeggen iets en beginnen dan weer te lachen.

We kijken elkaar aan.

Eerst denken we nog: ze lachen vast naar iemand achter ons.

Maar nee… het lijkt toch echt ónze kant op te gaan.

 “Zitten ze ons nou gewoon uit te lachen?” vragen we ons af.

Stichting Joy for Students

Niet zo lang geleden heb ik de Stichting Joy for Students opgericht.

Met deze stichting wil ik de komende jaren mijn werk onder studenten voortzetten en uitbreiden. De afgelopen jaren heb ik honderden studenten mogen begeleiden, dankzij een gift van een bedrijf (drie jaar op rij) en een gift van een oud-lid van Unitas.

Half januari staat er een vergadering gepland met het bestuur. We gaan dan onder andere bespreken welke fondsen en bedrijven we gaan benaderen om de (financieel) laagdrempelige coaching voor studenten te kunnen blijven realiseren.

Uit ervaring weet ik dat het voor veel mensen lastig is om de stap te zetten om met iemand te praten.

Eerst moet je voor jezelf toegeven dat je niet zo lekker in je vel zit en als je dan besloten hebt hulp te zoeken, waar begin je dan?

Ik denk dat het voor iedereen fijn is — niet alleen voor studenten — om af en toe een luisterend oor te hebben. Iemand bij wie je je hart kunt luchten, die niet in je directe omgeving zit en je praktische tips en tools aanreikt die je direct kunt toepassen.

Naast studenten coach ik ook particulieren en medewerkers van bedrijven. 

Ik ben oprecht blij met het werk dat ik doe en met de stappen die ik mensen zie zetten.

Samenwerking met LANX Amsterdam

Recent ben ik gestart met een samenwerking met studentenvereniging LANX in Amsterdam.

Vlak voor de kerst had ik mijn eerste twee gesprekken met studenten van LANX en ik hoop dat er nog veel coachwandelingen zullen volgen.

De kerstdagen liggen inmiddels achter ons. Gezellige, drukke dagen met de nodige kerstdiners. Eén daarvan was met mijn jaarclub, die ik alweer heel wat jaartjes ken. 

Mooi om zoveel historie te hebben samen en de traditie van het jaarlijkse kerstdiner in ere te houden.

En zo zaten we dus op dat terras bij Café Carel.

We zeiden tegen elkaar: “Zullen we het vragen? Dan weten we het tenminste.”

En dus klonk het even later over het terras:

“Zitten jullie ons nou gewoon uit te lachen?”

 De twee meiden keken verbaasd, moesten weer lachen en zeiden:

“Neeeee! We zeiden net tegen elkaar: ‘Kijk, hoe leuk! Denk je dat wij er over een aantal jaren ook nog zo bij zitten op een terras?’”

We hebben dit maar als een compliment opgevat en grapten terug:

“Jullie bedoelen over een jaartje of tien?”

We raakten aan de praat. Ze vroegen hoelang wij elkaar al kennen. 

Wij vertelden dat we elkaar kennen sinds onze studententijd en dat we beiden lid zijn geweest van Unitas in Utrecht — de vereniging waar ik inmiddels alweer een tijd Inhouse Coach ben.

 Natuurlijk wilden wij ook weten hoe zij elkaar kennen. Ze bleken lid te zijn bij LANX.

Ik vroeg: “Weten jullie dat daar sinds kort een coach is?”

De ene zei: “Ja, daar heb ik iets over gelezen.”

De andere keek me aan en zei: “Nee? Daar weet ik niks van… ben jij dat?”

“Ja,” zei ik, “dat ben ik.”

Eén van de twee zei: “Het lijkt me eigenlijk best fijn om een keer te wandelen.”

Niet veel later hadden we een afspraak gepland voor de volgende dag.

Ik vind dat mooi en ik geloof dat zo’n ontmoeting niet toevallig is.

Invullen voor een ander 

Wat ik veel tegenkom in mijn coaching, is dat we als mensen vaak invullen wat een ander denkt:

Dat iemand je raar vindt.

Dat je tekortschiet.

Dat iemand boos op je is

Dat ze je saai vinden

Ik zeg dan altijd: laat NIVEA thuis,

“Niet Invullen Voor Een Ander”.

En wil je het echt weten? Check het dan!

“Meten is weten”.

Ook op het terras bij Café Carel vulden wij in eerste instantie van alles in. 

Tot we het checkten. 

Toen ontstond er een mooi gesprek dat zelfs leidde tot een coachwandeling.

Dus bij twijfel: Niet invullen, gewoon even checken.

Dan kan zomaar blijken:

Ze zitten je helemaal niet uit te lachen.